Bazı anlar olur ya hislerinize hiçbir şeyin tercüman olmadığı. En derinlerinizde hissettiğiniz ama bir türlü isimlendiremediğiniz ve anlamlandıramadığınız hisler işte. İşte böyle anlarınızda kimsenin sizi anlamadığını düşünürsünüz. Yaşadığınız evin dört duvarı üstünüze gelmeye başlar. Evin fertleri sanki sizi sorguluyormuş gibi hissedersiniz. Evin içinde durdukça dudaklarınız büzülür ve mutsuzluğu yaşamaya başlarsınız. Böyle anlar nadiren ve kısa da olsa insanı üzen anlardır. İşte böyle anlarda yaşadığınız ufak şeyler sizi bu sendromdan çekip çıkaracaktır. Zeki Müren bence bu durumların en güzel ilacıdır.
Kulaklığı kulağınıza takarsınız, dinlemeye başlarsınız… Hafif bir fon müzikten sonra o kadife sesi ile Zeki Müren’i duyarsınız. Ve öyle güzel bir şarkıya denk gelirsiniz ki, defalarca dinlersiniz… Defalarca… İşte öylesine enfes şarkılarından bir tanesi:
sevemez kimse seni - zeki müren
diyeceklerim var, ben de ahkâm kesmek istiyorum