Film hataları hatadır elbette, bunlar değildir filmi güzel kılan. Fakat istersek her filmde hata görebiliyoruz, en azından senaryoda çatlaklar oluyor.

Söylemek istediğim Tarantino’nun tadı bir başkadır

Evet hiçbir karakter filmde baskın değil ancak bu filmi güzel kılmaz ki? Yani bana göre güzel kılmaz. Çünkü gerçek anlamda hiçbir karakter potayı aşmamıştır bana göre.

Aslunda benim filme pek bir lafım yok da bu Tarantinoculara bozuğum ben. Tarantino’nun yaptığı film hatalarını ona başarı olarak addetmişler.

Benim Pulp Fiction’da beğendiğim taraf, farklı kişilerin hikayelerinin aynı senaryo içinde bu kadar güzel yoğurulmasıdır. Zaten dikkatlice incelendiğinde hikayenin farklı parçalar halinde aktarıldığını görürüz. Hepsinin yaşama tarzı, hayata dair fikirleri, ne gibi küçük şeylerden zevk aldıkları, takıntıları, problemleri alttan alta ne de güzel anlatılmaktadır.

Tarantino’nun mührü olabilecek özellikler yine bu filmde görülebilir. Örneğin diyalogların özenle aktarılması, kullanılan müziklerin seçkinliği, hikayenin çarpıcı anlatım tarzı. Bu üç özelliği hemen hemen her Tarantino filminde görmemiz olasıdır. Örneğin bu filmin açılış ve kapanış müzikleri en sevdiğim iki film müziği arasında zirveleri zorlamaktadır. Biraz canım sıkkınsa hemen açar Pumpking Misirlov dinlerim. Filmin kapanış müziği olan Surf Rider ise çok nadide bir parçadır.

Filmin finalinin neden bu kadar çarpıcı olmadığı aslında konuşulabilecek ayrı bir konudur. Fakat dikkatlice takip edildiğinde filmdeki karakterlerle uyumlu bir final olmuştur. Hoş finalde Vincent Vega’yı görmemize rağmen sonunu ne olduğunu biliyoruz. Fakat Jules Winnfield’in sonu bizim hayal gücümüze kalıyor. Az çok diğer karakterler içinde bunu söylemek mümkün. Ayrıca o son sahne ise unutulmayanlar arasındadır benim için: İki aykırı karakterin kafeden aheste aheste süzülüp, şortlarını sıyırıp araya silahlarını sıkıştırırken fırlattıkları bakışları görmeye değer.

Aykırı karakter derken dikkatli izlendiğinde aslında Tarantino filmlerindeki hemen her karakterin aykırı ve izlenmeye değer olduğu görülebilir. Bir film içerisinde bu kadar fazla karaktere, bu kadar etkiletici hikayeler yazmak ve bunu çok özenli bir şekilde hayata geçirmek (daha doğrusu film karelerine) ancak Tarantino’ya özgüdür. Başka yönetmenlerin filmlerinde belki esas kahramanlar hatırlanabilir ancak Tarantino filmlerinde neredeyse tüm kahramanlar büyük bir zevkle hatırlanır ve konuşulur. Şimdi Pulp Fiction’ı tekrar düşünün ve hangi karakterin daha baskın ve ilgi çekici olduğuna karar vermeye çalışın. Zor olmuyor mu? Örneğin çok az görünmesine rağmen Wolf karakterindeki (ikiliyi beladan kurtarmaya gelen) Harvey Keitel’in ne denli etkileyici olduğunu es geçebilir miyiz?

Evet oyuncular cidden çok kaliteli. Hepsi neredeyse performanslarının uçlarında dolaşmış fakat bunu sağlayan, onlara zemini hazırlayan Tarantino’dur.

Velhasılı kelam Pulp Fiction biraz daha dikkatli incelendiğinde bu beğeniyi kazanmaya hakkı olan bir filmdir

İzlerim diyenlere Reservoir Dogs tavsiye edilir