Bazen bazı işleri yapmak o kadar çok canınızı sıkar ki, o işi yaparken etrafınızda ne kadar kişi varsa ona çatarsınız. Onunla münakaşa edersiniz; o işi birinci dereceden size yaptırsın ya da yaptırmasın. Yine bazı zamanlarda öyle ufak şeylere ihtiyaç duyarsınız ki, aslında düzeneği çok basittir ama kimse yapmamıştır; elinizin altında olmayınca canınız sıkılır. Ulan, dersiniz! Atom bombasını yapan adam, bırak öyle şeylerle uğraşmayı da şöyle şu basit şeyleri yap dersiniz. İşte bu yazıda onlardan iki tanesini paylaşacağım sizinle. Aslında gönül isterdi ki üç-beş tane paylaşayım ama dayanamadım ve yazmak istedim. Bunlardan ilki “perdematik” yani perde takma makinesi.

Bizde adettir; her bayram öncesi mutlaka güneşlikler, tüller teker teker sökülür, yıkanır, ütülenir ve tekrar takılır. E anneniz ya da eşiniz takma aşamasında bayağı uğraşacağından ve en nihayetinde bir erkek gücüne ihtiyaç duyacağından bu iş sizin üzerinize kalır. Siz de gönülsüz de olsa bir merdiveni ya da babadan kalma bir sandalyeyi yanaştırırsınız korneşin…

Tamamını oku | ahkâm kesilmemiş »

Bir ödev sorumluluğunda yazı yazmanın ne demek olduğunu daha önceleri pek bilmezdim. Yazdığım yazılar tamamen kendi düşüncelerimin ya da duygularımın kalemimi harekete geçirmesi ile ortaya çıkmış yazılardır. Ancak bu yazımda beni harekete geçiren şey bizzat kendim değildir. Bu yüzden de diğer yazılardan daha fazla ciddiye aldığım bu yazıyı yine diğerlerinden bir hayli gerilerek kaleme alıyorum. Üstelik buradaki “kaleme almak” ifadesini hep mecaz anlamda kullandığımı bilen okuyucular, bu sefer yanılacaklardır. Zira şu anda, bu satırları ufak bir not defteri üzerine, kurşun kalemle karalıyorum.

Zihnimde hazırladığım plân gereği bu yazıyı yazarken, mahalledeki trafonun patlamasının da etkisiyle evdeki yegâne ışık kaynağı olan mumu kendime bir vasıta eyleyecektim. Ancak kısmet ki, kalem ve kâğıda davrandığım anda bir “cereyan” vuku buldu. O yüzden bu yazımı da Edison’un sponsorluğunda yazıyorum.

Uzunca bir süredir yazı yazmamamın da verdiği utangaç, heyecanlı ve bir o kadar da cilveli bir edayla henüz ne yazacağımı tam olarak belirleyemedim. Son yazdıklarımdan bugüne…

Tamamını oku | 1 ahkâm kesilmiş »

Hayatı anlamlı kılan şeyler olduğunda, ya da hayatı anlamlı kılmak istediğinde birçok şeyi sevdiğini fark ediyorsun. Bu bir cisim, soyut bir şey ya da bir insan olabilir. Hiç fark etmeyecektir. Bir şeyleri seviyorsan, sevgiye, sevgine giden yollar açık demektir.

Son zamanlarda hayatımda kötü giden bir şeylere artık dur demenin gerektiğini biliyordum. Hayatımdaki ufak ya da büyük gelişmeler bu yönde sanki ortak bir karar almış ve uygulamaya koyulmuştu. Öyle ya da böyle bir şeylere güzel diyebiliyorken, her şeye güzel diyesi geliyor insanın.

İçinde bulunduğumuz zaman dilimine baktığımızda sanırım ben bahar mevsimini seviyorum. Nedense tüm mevsim içime doğmuş gibi hissediyorum, içimdeki tüm polenleri salıyorum ve sanki o papatyalar, güller, laleler ve bilumum çiçekler içimde patlak veriyor. İçimde bir yerlere salıyor kokularını. Rengârenkliği, çok renkliliği, çok sesliliği, kalabalığı sevdiğimi hissediyorum. Sanırım insan, içinde yalnız olmamayı öğrendiği zaman kalabalıkta da yalnız hissetmiyor kendini.

Hayat, biz anlamlandırabildiğimiz derece anlam kazanır diyorum ben sık sık. Ve…

Tamamını oku | 4 ahkâm kesilmiş »

Aslında bu yazıma ilham kaynağı olan şey şu an müzik çalarda çalan Orhan Gencebay oldu. Şöyle bir düşündüm de; ne garip bir müzik kültürüm var.  Bir de acaba gerçekten bir müzik kültürüm var mı ve bu müzik kültürüm postmodernist bir tavır mı sergiliyor, yoksa dinlediğim müzikler de hayatımdaki birçok şeyde olduğu gibi rastgelelikten mi kaynaklanıyor. Ben yazımı yine müzik kültürümün olduğunu düşünerek yazıyorum. Rica edeceğim siz de böyle düşünün lütfen.

Şimdi boş yere kafanızı bulandırmak için size birçok müzik kültüründen falan bahsetmek istemiyorum. Hepimiz az ya da çok  Türkiye’deki müzik türlerini ve yurtdışındaki müzik türlerini biliyoruz. Yurtdışında müzik türlerinin insanlar arasında nasıl tasniflendiğini bilmiyorum ama bizim kültürümüzde genelde yaşa bağlı olarak tasnifleniyor.

Mesela “arabesk” müzik diye nitelendirdiğimiz damar müzikler. Her ne kadar kültürel mânâda genel kabul görmemiş bir müzik türü olarak bilinse de hepimiz lise çağımızda platonik aşkların da falan etkisiyle mutlaka dinlemişizdir. Hele bir de gelişim dönemimizdeki temel kavramlarla…

Tamamını oku | ahkâm kesilmemiş »