Gündemi yakından takip etmeyi severim. Özellikle 1 senedir siyasî alanda yaşanan gelişmelerden hep bir şeyler vardır hafızamda. Gelişmeleri okur/izler ve dimağımda yorumlarım. Çoğu zaman da bu yorumladıklarımı günlüğüme aktarıyorum, türban konusunda olduğu gibi. Türban konusunda sıklıkla yazmama rağmen neden Kuzey Irak‘a yapılan operasyon ile ilgili bir şeyler yazmadığımı anlayamıyorum doğrusu. Ben de sizin gibi aval aval düşünmekle yetiniyordum. En son şuradaki yazıyı görünce ben de bir şeyler karalamam gerektiğini düşündüm.
Yıllardır ülkemizin ciddî sorunlarının başında geliyor terör. Artık dışardan tetikleyince harekete geçen bir sorun mu yoksa gerçekten millî mesele mi orasını henüz anlamış değilim. Ama ortada bir gerçek var ki Türkiye üzerinde hak iddia ediliyor. Bu sözde hakkı yıllardır PKK dediğimiz terör örgütü kan dökerek elde etmeye çalışıyor. Şu son seçimlerden bu yana ise DTP miting meydanlarında elde etmeye çalışıyor. Bugün şurada okduğum haberde DTP’li bir kadın operasyonun durdurulmasını istemiş. Neymiş efendim, sorun bu yolla çözülmezmiş. Ulan itoğlu it, yıllardır Pkk dediğimiz pislik sorunu hangi yollarla çözmeye çalışıyordu?
Kaba konuştuğum için özür dilerim ama insan hassas olduğu bir konuda sinirlenince durduramıyor kendini doğrusu. Hele bir de miting alanında polisin çocuklara çikolata dağıtması yok mu. Açıkçası bana yalakalık olarak geliyor. Tamam çocuktur, dolduruşa gelir, ne yaptığını bilmez ama çikolata dağıtsan da birkaç yıl sonra o sana kurşun olarak dönecektir…
Efendim bir de bugün Ankara Kocatepe Camii’nde toprağa verilen 3 şehitimizin namazı kılınırken halk Başbakan Erdoğan’ı yuhluyordu. Başbakanı savunduğumdan değil ama ortada bir haksızlık var. Adam Kuzey Irak’a girmemekte direndi o kadar laf söylediler, Kuzey Irak’a girince de aynısı oluyor…
Neyse işin siyasî boyutunu bir kenara bırakalım bence. Dönem birlik beraberlik dönemidir. Bu dönemi nasıl tek yumruk, tek bilek atlatırsak sırtımız yere gelmez. Ortada bu topraklar için canını seve seve vermiş şehitlerimiz var. Onların yasını hep birlikte tutalım. Hep birlike onlara üzülelim. Biraz olsun kendi eğlencelerimizden vazgeçip onları düşünelim. Onlar için dua edelim, aileleri için dua edelim.
Ayrıca operasyonun adının neden Güneş Operasyonu olduğunu bilmeyen yoktur sanırım. Bir şehitin kızının adı Güneş.
2 ahkâm kesilmiş, ilkin okuyayım, sonra ben de yazarım bir şeyler 
26 Şubat 2008, 22:10
Siteni takip edenlerden birisi de benim. Bunu biliyorsun. Merak da ediyordum Kaan acaba ne zaman yazacak diye. Lakin yazdıkların hiç de umduğum yönde değil. Önce şunu sormak istiyorum sana. Bu yapılan operasyonla terörün biteceğine candan inanıyor musun ? Bu operasyon bize ne fayda sağlayacak, neler götürecek bunları düşündün mü ? Düşündüysen bunları bizimle paylaşmanı isterim. Dost acı söyler kusura bakma ama ben bu operasyonun hiç bir haltı değiştirmeyeceğine eminim. Gövde gösterisinden öte bir şey değil. Gövde gösterisi için de bu kadar askerin şehit olması gerektiğine inanmıyorum. Oradaki askerlerin içinde canını seve seve vermeyecek bir çok asker olduğunu da biliyorum. Gerek var mı can vermeye? ve en çok da merak ettiğim şey bizim kadar şehit sayısı ile övünen bir başka millet var mı ? Şehitlerimizle övünmeli miyiz , onlara üzülmeli miyiz? Bundan bir kaç önce bir şehit asteğmen eşinin benim 5 yaşı civarında kız cocuğunun elinden tutarak eşinin cenazesinde ağlayışları hala kulağımda. Ağlarken ne diye bağırıyordu biliyor musun ? “Benim eşim ölmek zorunda değildi, ben biliyorum benim eşim ölmek zorunda değildi bu yüzden vatan sağolsun diyemiyorum” haklı mıydı ? Bence sonuna kadar da haklıydı. Evet savaş kanunları bunlar, birileri öldürmek birileri ölmek zorunda. Fakat ben sanmıyorum ki bir savaş haline gelelim. Evet bu kansızların beşikte bebekten vatan istemeleri kabullenilebilecek bir durum değil. Fakat bu kadar askerin oralara gidip şehid olması da itikadımca hiç kabul edilebilecek bir durum değil.
Saygılar efendim.
1 Mart 2008, 09:23
Takibin ve yorumların için teşekkür ederim Erkan. Ben operasyon başlayana kadar zaten hiç girmemek taraftarıydım. İllâ ki çözüm bu değildir. Bence de gövde gösterisi yapılıyordu. Terör bu kadar içimizde kol gezerken onu Zap’ta ya da Kandil’de aramak zaten biraz saçma bir şey olsa gerek. Ancak operasyon madem başladı biz de buna destek olmalıyız diye düşünüyorum. Neticede tek yürek, tek bilek olmak gerekiyor. Dün genelkurmay operasyonun bittiğini açıkladı. Bu da sevindirici bir haber olmalıydı bizim için. Ancak ABD’nin tehdidinden dolayı geri çekilmek ne kadar acı bir şey değil mi ?