Aslında ben kendimi sıkıldıkça saç rengini değiştiren kadınlara benzetiyorum. Şimdi onları daha iyi anlamaya başladım. Neden sıkıldıkça değişiklik yapmak istediklerini. Demek ki neymiş, kadınlar çiçektir, çiçekler su ister. Bu değildi, kadınlar değişikliği sever.

Vallahi, kendimle dalga geçmeyi seviyorum aslında. Kimse benimle dalga geçmeden evvel ben kendimle geçeyim ki, kendimle barışık birisi olduğum düşünülsün.

Uzun zamandır aynı fotoğrafa bakmaktan sıkılmıştım. Benimle aynı düşünceyi paylaşan başkaları da vardır eminim. Ben de acaba artık hangi fotoğrafı kullansam diye düşünürken aklıma “kömüş” gibi çimlere uzandığım fotoğrafım geldi. Bir de renk olarak pembe-siyah ikilisinden gri-kırmızı ikilisine geçme kararı aldım. Nedense bir mat bir cancanlı rengin birlikte olması beni pek mutlu ediyor. Renk uyumu konusunda sıkıntım olmadı çünkü Erkan‘ın kullandığı renkleri kullandım.

Fotoğrafımın yanındaki logoyu da bir iki hafta evvel sağ olsun spaksu yapmıştı. Spaksu‘nun yaptığı logoyu bu fotoğrafa iliştirmek de her zamanki gibi tasarım destekcim Erkan‘ın sayesinde oldu.

Site üzerinde daha güzel düşüncelerim var ancak yarın 2008 – 2009 eğitim öğretim yılının 2. dönemi açılıyor. Bu nedenle benim için yoğun günler tekrar başlıyor. Ne yalan söyleyim okul açıkken KPSS‘ye daha iyi çalışıyordum. Günlerim daha düzenli geçiyordu. Bunu da okul açıkken daha plânlı programı olmama, sabah erken kalkıp gece erken yatmama bağlıyorum.

Hepimizi çok güzel günler bekliyor. Önümüz biraz kış, sonra yaz.

Yaklaşık 10 gündür üzerinde çalıştığım, günlüğümün yeni görüntüsünü dün gece itibariyle yayına soktum. Epey uğraştan, kararsızlıktan sonra tema bu halini aldı. Alana kadar da gerek benim, gerekse bana yardımcı olan arkadaşlarımın canını çıkardı.

Belki yazarlık kimliğimden, belki de kendini beğenmiş yönümden dolayı bu sefer temamda cesaretli davranarak kendi fotoğrafımı kullanma kararı aldım. Nasıl göründüğümü, sakalımdaki yamukluğu falan bir kenara bırakırsak, üst kısımda bir kitap kapağı havası vermeye çalıştım. Hani şu yeni yeni çıkan kitapların kapaklarında yazarların fotoğraflarını falan kullanıyorlar ya, işte pek sevmesem de o kapaklara benzetmeye çalıştım. Yazdıklarımı okuyanların, beğenenlerin yazanı da görmesini istedim. İstedim ki yazan ile yazılanı özesinler, bezesinler. İstedim ki, bu yazıları bu çocuk yazıyor desinler.

Öncelikle neden “siyah-pembe” ikilisine ağırlık verdiğim konusuna açıklık getireyim: Seviyorum. Bir erkeğin pembe rengi sevmesi kötü bir şey olabilir mi? Ben de seviyorum arkadaşlar. Siyah ile pembe ikilisini seviyorum. Bu yüzden bu ikisini yeni temamda kullandım. Öyle pembe bayan rengidir, mavi erkek rengidir gibi takıntılarım yok benim.

Öncelikle Evren‘e böylesine güzel bir fotoğraf çektiği için ve fotoğrafı işlediği için teşekkür ediyorum. Ardından fotoğrafla ilgili bana fikirler veren, hattâ fotoğrafın yanındaki duvar desenlerini yapan ve kendi sitesindeki renk paletini kullanmama müsade eden Pardonan ‘a, daha sonra siteyi hızlandırma adına birkaç saatini gözden çıkarıp benimle uğraşan Suskun‘a, onun akabinde fotoğraf üzerinde olsun, genel olarak renklerde olsun benden yardımını esirgemeyen Tarık‘a ve bir de kendisinin haberi olmasa da arka plânını izinsiz aldığım ama bir şey demeyeceğini bildiğim Erhan‘a buradan teşekkür ediyorum. Allah hepsinden razı olsun.

Burada öylece oturup tema yaparken neler yaptığımı pek anlatmayacağım aslında. Ancak bu temada önemsediğim en önemli yer yazı sayfaları idi. Yazı sayfalarında sağdaki blokları kaldırdım ve yazı kısmını genişleterek daha rahat okunabilir hale getirdim. Böylesinin güzel olacağını düşünüyorum.

İnşallah bundan sonra yoğunluk içinde de olsa sık sık yazacağıma emin olabilirsiniz.

• Efendim ilk önce neden temanı değiştirdin, eski temen güzeldi gibi soruların monitörler ardından bana sorulduğunu hissediyorum. Aslında eski temamı seviyordum. Bir blog yazarının isteyip de kolay kolay bulamayacağı bir temaydı. Ancak bazen duruluyor. Durulduğu zaman da değişiklik yaparak tekrar dinamikleşmek istiyor. Benimki de biraz öyle oldu. Duruldum, temamı değiştirdim ve yeniden bir yazma isteği geldi bana. Temamı değiştirmemin ikinci nedeni ise, “kısa kısa” bölümünü açmak istememdi. Kısa kısa bölümünü, anasayfada yayınlayıp, yer işgal ettirecek kadar mühim olmayan ancak ufak da olsa değinmek istediğim bir haberi, gelişmeyi vs. yayınlamak istediğim bir bölüm. Sempozyum duyuruları, haberler, dil bilim dünyasından gelişmeler gibi ufak yazılar bu bölümde olacak bundan sonra. İşte eski temamda bunu yapmak biraz zor olduğu için bu temaya geçtim. Temayı benden başka iki kişi daha kullanıyor: Nahnu ve Suskun (Vaveyla). İlk işim ikisine de birer e-posta atıp aynı temayı kullanmamda bir mahsur var mı diye sormak oldu. Sağ olsun ikisi de bunda bir sakınca görmediler. Görmedikleri gibi, Suskun arkadaşım temanın dosyalarını yapımcının izninden sonra benimle paylaştı. Ve temayı bu hale getirene kadar attığım onca e-postama sabırlı bir şekilde cevap verdi. Buradan kendisine teşekkür etmeyi bir borç bilirim.

• Yayına giren yeni temamda neden mor renk kullandığımı soranlar olacaktır. Kimileri kız rengi diye benimle dalga bile geçiyor. O kendilerine göre öyle. Bence mor gerçekten güzel bir renk. Başka bir amacım yok.

• Bundan sonra daha fazla edebiyatla ilgili yazılar yazmak istiyorum. Edebiyatla ilgili paylaşımlar yapmak istiyorum. Dil bilim ile ilgili çalışmalarımı yayınlamak istiyorum. Kitap tanıtımlarına bol bol yer vermek istiyorum.

Bu saydıklarım dışında son günlerde pek bir değişiklik yok bende. Ne var ne yok hepsini paylaşıyorum sizinle. Ancak artık daha fazla yazı yazacağımdan kuşkunuz olmasın. Şimdilik beni izlemeye devam edin…