Son günlerde ülke birbirinden alâkasız bir sürü konu ile çalkalanıp duruyor. Başbakanın meydanlarda cır cır 3 çocuk yapın demesi, bir sürü üst kurumun birbirine sarı kart gösterir gibi bildiri yayınlaması, AKP’nin kapatılma davası ve sigara yasağı. Akp’nin kapatılma davası meydana çıktığından beri medyanın laçkalaştığını ve haberlerin artık bana zevk vermediğini düşünüyorum. Hatta bunun bir kısmını şurada da dile getirdim. Ancak şu sigara yasağı gündeme geldi geleli pek bir keyif alıyorum haberleri izlemekten. Gerçekten hoş oldu bu muhabbet.

Bugün bilgisayar başına oturmadan bu sigara yasağı ile ilgili bir şeyler yazmayı plânlamıştım. Günlüğümün yazı yazma sayfasını açmadan sık sık takip ettiğim Suskun‘un sitesini bir ziyaret edeyim dedim. Sağ olsun o da sigara yasağı ile ilgili bir yazı yazmış. Onun yazıyı okuyup kendi günlüğüme bir şeyler yazarsam aklımdan geçenleri tam olarak yansıtamayacağımı düşündüm. Hemen kendi günlüğüme başladım bir şeyler yazmaya. Bu yazı bitince onunkini de okuyacağım kısmetse.

Ben genel olarak yasaklara karşı olduğumu her ortamda söyleyen birisiyim. Yasakların hiçbir zaman tam çözüm olmadığını ancak caydırıcı nitelikte olduğunu düşünüyorum. Sigara yasağı da böyle bir şey. Aslında bu yasak mevzuuna değinmeden önce sigara içenle içmeyenin farkını bir görelim ve aslında hangisinin normal olması gerektiğini bilelim değil mi?

İnternet kafelerde ya da normal oturmalık kafelerde ara sıra dikkatimi çekmiştir “sigarasız bölüm” olayı. Hep komiğime gitmiştir benim. Sigara içmek mi normal yoksa içmemek mi? Biz doğuştan varsayılan yani default olarak sigara gibi bir nesne ile herhangi bir bağımız olmadan doğarız. Ne adını biliriz ne ismini ne cismini vs. Yıllar geçtikçe kimimiz askerde alışırız, kimimiz okulda kimimiz de başka yerlerde. Şimdi burada durup kendimize sormak gerekiyor aslında. Sigara içmek mi normal içmemek mi? Bana sorarsanız “içmemek”. Yani bu kafelerde falan gördüğünüz “sigarasız bölüm” yazısı tamamiyle mantığa aykırı. Bunların hepsi “sigaralı bölüm” olmalı. Sigaralı bölüm fazladan olmalı. Her yerde varsayılan olarak sigarasız bölüm olmalı. Sigara içilecekse orada oranın adı “sigaralı bölüm” olmalı.

Şimdi gel gelelim kurufasülyenin faidelerine. Sigara içme yasağı gerçekten insanları sigara içmekten caydırır mı? Bence evet. İnsanlar bazen rahata alıştıklarında, yaptıkları şey süreklileştiğinde yani ona alıştıklarında o yaptıklarının normal olduğunu düşünürler. Ve saat başı ya da iki saatte bir sigara içmenin normal olduğunu düşünürler. Oysa onları bir şeyler engellese, bu isteklerini ertelemelerine doğal yoldan yardımcı olsa inanın içmeyecekler. Atıyorum bir alışveriş merkezinde ben en üst katta oturuyor olsam ve sigara bağımlısı olsam, sigara içmek için en alt kata inip, dışarı çıkıp sigara içmem. En azından birkaç saat içmem…

Sigara yasağına karşı olanları bir türlü anlamıyorum. Devlet baba sizin hayrınıza hatta biz içmeyenlerin iki kat hayrına bir şey yapmış siz hâlâ çemkiriyorsunuz… Ayıp size.

Bu arada msn iletime “burada sigara içilmez” yazdım. Bizim Ferhat arkadaş valla ben sigara da içiyorum, kahve de içiyorum diye benim damarıma damarıma bir şeyler yazdı msn’den. Onu da burada esefle kınadığımı belirtmek isterim.

Şurada da sigara paketleri için alternatif yazılar var, okuyun bence.

Yazar: Kaan Fakılı | 2 ahkâm kesilmiş »

Birkaç gündür üzerinde düşündüğüm ve şimdi bahsetmek istediğim bu konu aslında kimilerinin biraz sitem edeceği, hattâ kızacağı bir konu olacak. Ama uzun süredir zihnimi kurcalayan ve en son iki gün önce berberde traş olurken dönen muhabbette ayyuka çıkan bu düşüncemi sizlerle paylaşacağım. Girizgâhı uzatmak adetimdir değil mi? Bir üslûp belirtisi oldu bu bende. Ama biraz daha kısa tutmak istiyorum. Bahsetmek istediğim konu, sigara içmek, hattâ sigara içmeyen birisinin yanında sigara içmek mevzuu.

Üstteki paragrafta da dediğim gibi geçen akşam, yanlış hatırlamıyorsam salı akşamıydı, berberde otururken mevzuu kahvehanelerde mi yoksa berberlerde mi daha çok sigara içildiğine geldi. Bir arkadaş berberlerde daha çok sigara içildiğinden bahsetti. Beni traş eden berber arkadaş da berberi kahvehanenin bir köşesine kurmak gerektiğini söyledi, sigara içmeyen birisi olarak. Neyse muhabbet bu şekilde devam ederken sigara içmeyen kişilerin yanında sigara içmeye geldi konu. Tabiî ki bu konuda en çarpıcı örneği de yine beni traş eden arkadaş söyledi. Örneği o kadar çok hoşuma gitti ki, ne kadar kızarsanız kızın yazmaktan kendimi alıkoyamıyorum.

“Şimdi afedersiniz ben burada sizin yanınızda osursam, beni ayıplarsınız. Neden? Çünkü bu osuruğun kokusu ile sizi rahatsız ediyorum değil mi? Peki sizin içtiğiniz sigara da beni rahatsız ediyor, rahatsız etmekle de kalmayıp direkt sağlığımı etkiliyor. Sizce sizin yaptığınız daha büyük bir ayıp değil mi?”

Bu çarpıcı örneğe bir yandan gülüyor bir yandan da ciddi ciddi üzerinde düşünüyordum. Sigara içmek gerçekten birilerine saygısızlık mıydı? Çok geçmeden öyle olduğuna karar verdim. Bu kararı vermemdeki objektif unsur sigara içmemem olsa gerek sanırım. Gerçekten de öyleydi, ortamda bir kişi bile sigara içmiyorsa onun izin vermediği bir durumda sigara içilmesi ona saygısızlık oluyor. Onun haklarına tecavüz oluyor. Bir de şu var ki, sigara içmeyen kişi içenden iki kat daha fazla zarar görüyor.

Yazar: Kaan Fakılı | 6 ahkâm kesilmiş »

Son günlerde bir şey yazamadığım için yazı yazmaya nereden başlayacağımı unuttum sanırım. Bari bildiri özeti yazar gibi, bu yazımızda şundan bundan bahsedeceğiz diyeyim, ne dersiniz. Neyse, bu yazımda son günlerde günlüğümün neden kapalı kaldığı ile ilgili birkaç kelam edeceğim.

Günlüğümün müdavimi olanlar birkaç gündür günlüğümün kapalı olduğunu biliyor, merak ediyor. Günlüğün durumunu merak edip soran her arkadaşa teşekkür ederim ilkin.

Birkaç gün evvel günlüğe ulaşamadığımı fark edince hemen benim barıdırma (hosting) sağlayıcım Ankabt ile görüşmeye başladım. Tabiî ki sahibi de bizim Şaho. O da bana sunucuyu başka bir veri merkezine (datacenter) taşıdığını ve sitelerin bir iki gün içerisinde açılacağını söyledi. Ben de bu taşıma işi ani olduğu için siteyi geçici olarak başka sunucuya taşıyamadım ve maalesef bu süre içerisinde de sitem kapalı kaldı. Artık kusura bakmazsınız değil mi?

İnsanın alışkanlıklarından vazgeçmesi gerçekten zor oluyormuş. Alışkanlıkları onun bir adım ötesine gittiğinde onu özlüyormuş. Benim de öyle oldu sanırım. Günlüğüm açık olmayınca düşüncelerim, duygularım hep havada kaldı. Yazacak bir yerim olmadığı için kendimi boşlukta hissettim sanırım. Birkaç gündür o kadar çok şey geçirdim ki zihnimden, o kadar konuda kendimi yordum ki tahmin bile edemezsiniz. 2008 blog ödüllerinden tutun da  sigaranın insan haklarına aykırlığına kadar her şeyi düşündüm durdum. İleriki zamanlarda inşallah bunları günlüğüme yazacağım. Şimdiden beni izlemeye devam edin diyeyim. Sözü fazla uzatmak istemiyorum sanırım.

Not: Bu yazının sonunda da yazmaya ara vermenin ne kadar köreltici bir şey olduğunu görmüş oldum.

Yazar: Kaan Fakılı | ahkâm kesilmemiş »