Son günlerde yazma konusunda çok fazla sıkıntı duymuyorum. Kanımca bu aldığım bir kararın neticesinde oldu. Herhangi bir yerde oturmuş düşünürken aklıma onlarca fikir ve bundan daha güzeli de onlarca söz geliyor. Ve hepsi zihnimden zaman içerisinde silinip gidiyor. Ben de bunları yabana atmamak için her ne kadar teknolojiye karşı olsam da telefonu çıkarıyorum ve notlar bölümüne kaydediyorum. Böylece eve gelip bilgisayar başına oturduğumda yazacak konu sıkıntısı çekmiyorum.

Benim nasıl yazdığımı bilseniz bu tarz küçük olayların benim için çok önemli olduğunu siz de düşünürdünüz. Benim için ufak bir söz bile sayfalar tutacak bir yazının tetikleyicisi olabiliyor.

Herkes gibi oturup Ramazan Bayramı mı yoksa Şeker Bayramı mı münakaşasına girmeyeceğim. Bayram olsun da isterse resmî bayram olsun.

Her bayram öncesinde bayramların artık eski bayramlar olmadığını söyler dururuz. Peki neden bayramlar eski bayramlar değildir?

Hayatta her şey değişir. Değişmeyen tek şey değişimin olduğu gerçeğidir. A, değişmeyen bir şey var ki o da bu söz. Yediğimiz yemekten tutun da giyim tarzımıza kadar sürekli bir değişim içerisine giriyoruz. Kullandığımız alet edavatlar değişiyor, insanların birbirine olan ihtiyaçları değişiyor vs. vs.

Dün akşam bir abimle sohbet ederken -kendisi hiç bilgisayar kullanmayan birisi- bana şunları söyledi: “Kaan’ım, eskiden kadınlar bile birbirlerine gider dantel örnekleri, fiskos örnekleri alırdı. Şimdi ise açıyorlar interneti oradan bakıyorlar, yapıyorlar, satıyorlar. Ne sosyallik kalıyor, ne etkileşim. Evet, bir kolaylık oldu bu. Ama ekranın o soğukluğu insanın içini ısıtamıyor artık.”

Belki de internette sosyal ağ siteleri ile daha fazla sosyalleştiğimizi düşünüyoruz ama yanılıyor muyuz dersiniz? Sosyalleşmenin internetten sürüsüne bereket arkadaş edinmek, hem de ne tesadüfse iş çevremizle alâkalı bir çevre edinmek olduğunu kim iddia edebilir ki?

Neyse konuyu fazla dağıtmayalım derim ben. Bayramlar neden eski bayramlar değil biliyor musunuz? İsterseniz listeleyelim:

- Bilgisayar gibi insanın vaktini çalan bir alet girdi aramıza. Birbirimizle iletişimimizde soğuk ekranlar arkasına saklanmaya başladık. Ne seslerimizi duyabiliyoruz ne de mimiklerimizi görebiliyoruz…

- Alım gücümüz arttı. Eskiden bayramlık almaya çıkardık pazarlara. Mağaza bilmezdik. Gider en pazarından bir pazara. Paramız yettiğince alışveriş yapardık. Bize düşen bir tek pantolonun ve gömleğin rengini seçmekti. Model mi? Peh… O ufacık şeylere sevinmeyi bilirdik biz.

- Ve son varsayımım. “Biz büyüdük ve kirlendi dünya.” Aslında bizim için kirlendi. Kafamızda o kadar meşgale var ki. Bayramda bile onları düşünür olduk. Oysa kapınıza şeker toplamaya gelen bir çocuğa sorun, size bayramlar hakkında onlarca güzel şey söyleyebilir. Kalbi küt küt atıyordur o çocuğun.

Neyse, gerçekten ama gerçekten bu bayramı en güzel şekilde kutlamanızı istiyorum. Sanki bayramdan sonra artık bir daha bayram olmayacak gibi tüm sevdiklerinizle beraber.

Bayramınız bayram ola…

Şurada da ramazanların eski ramazanlar ve akabinde bayramların da eski bayramlar olmadığından bahsettim. Her fırsatta da bundan bahsedip duruyorum. Bahsetmeye de devam edeceğim. Belki biz bayram havasını tadacak yaşı aştığımızdan belki de bayramların gerçekten eski bayramlar olmadığından bayramlarda bayram tadı yok. Evet, gerçekten de bayramlara bayram tadı yok. Eğer olsa idi ben bu gece saat 12 olmadan derin bir uykuya hazırlanıyor olurdum. Oysa saat şu an sabahın 5′i ve ben bayramların bayram olmadığından bahsedip durmakla meşgulüm. 2 saat sonra bayram namazı vaktinin girecek olmasına rağmen burada gönül eğlendiriyorum.

Bayramda bayram kutlamak adettendir diye yazmak istedim bu yazıyı. Biraz da bayramdan nasıl tat alabileceğimizden bahsetmek istedim aslında. Benim için bayramlar yeni hatta gıcır kıyafetleri alıp akrabaları dolaşmaktan ibaretti küçükken. Hattâ çoğu zaman bayramlık elbiselerimi başucuma koyuyor öyle yatıyordum. Sabah camiye giderken dahi onları giyebilecek olmanın hevesi ile evden çıkıyor ve yine aynı hevesle koşa koşa eve geliyordum. Tabiî yolda bir bakkala uğrayıp taze taze, sıcak ekmeklerden 4-5 tane almayı da ihmal etmiyordum. Eve geldiğimde ise sıcacık menemen ve taze çay eşliğinde, unutuyordum, biraz da beyaz peynirin katılması ile şahane bir kahvaltı yapıp aile efradı ile bayramlaşarak bayram takvimini açıyordum.

Bayram günlerinin benim için bir diğer güzelliği ise, ikram edilen tatlı-dolma-şeker üçlüsüdür. Kimileri bu menünün sıradanlığından şikayet ededursun ben böylesine güzel bir menünün tadını her bayram çıkarıyorum ve çıkarmaya da devam edeceğim sanırım. Belki tatlı-dolma ikilisini çok sevdiğimdendir belki de bu ikilide özlediğim o bayram çocukluğumu bulduğumdandır, kim bilir…

Bayramların bir diğer özelliği, küslüklerin, kırgınlıkların giderilmesi için sebep olmasıdır. Bayramlarda küslük dinlenilmez ve akraba ziyareti yapılır. Belki biraz samimiyetten uzak, zoraki ziyaretler gibi gözükür ancak kırgınlıklar, küskünlükler o güzel ikramların ardından çözülüverir ve hayat güzel yanını bir kez daha gösterir. Bu yüzden bayramlada küs, kırgın dinlemeyin ve herkesi ziyaret edin. Emin olun Allah gönlünüzdeki o kiri temizleyecek ve yerine güzellikler ekecektir.

Bayramların güzel ve tadından geçmesini istiyorsak biraz gönlümüzü rahat tutmalıyız. Her şeyin güzel gideceğine, bayramın iyilikler ve güzellikler getireceğine inanmak zorundayız. Belki o zaman özlediğimiz çocukluk bayramlarına geri dönebiliriz. O saf, temiz ve çıkarsız bayramlara ( Tek çıkar bayram harçlığı.).

Şimdiden tüm Müslüman aleminin Ramazan “şeker” bayramını kutlar, hayırlara vesile olmasını Yüce Allah’tan dilerim.