Biz daha mini miniyken öğretmenlerimiz “yavrum insanın en iyi dostu kitaplardır.” deyip dururlardı. Bense, kitap benim ne dostum olacak ya, benimle konuşur mu, benimle maç yapar mı ya da benimle birlikte it taşlar mı diye söylenir dururdum içimden. Sanırım içimden bu için için sövmelerim kitapların dünyasına girmediğim için, onların tadını almadığım içindi. Oysa yaş büyüyünce kitaplar insanların öyle bir dostu oluyor ki… Herhangi bir şeye canınız sıkıldığında kitaplığınızdan bir tane “roman” alın ve okumaya başlayın. Bakın can sıkıntınız nasıl da geçiyor. Kendinizi romanın dünyasında buluyorsunuz birden. Ne diyor edebiyat teorisyenleri “Her edebiyat eseri yazılırken bir kez yaratılır. Okuyanlar ise her okuduğunda onu yeniden yaratır.”, “Biz kitabı okumaya başladığımızda kitap bizde yürür.”, “Eser, şaheserler arasında kendi ruhuna en yakın olabı bulabilmektir.”… Evet, kitaplar hakkında söylenmiş nice söz var değil mi? İşte bu nice söz kadar kitapların hissettirdiği nice duygu da var. Tabiî bu hissettirdiklerini faydacı kitaplar için söylemiyorum. Daha çok roman,…

Tamamını oku | 4 ahkâm kesilmiş »