Uzunca bir süredir yazamadığımı ve günlüğü başıboş bıraktığımın farkındayım. Ancak bu sefer hakikaten geçerli sebeplerim var. Yalnız bu sebepleri anlatmaya ve günlüğün yeni görünümü hakkında yazacaklarıma başlamadan evvel biraz yazmaya ısınmam gerekiyor, bir çeşit idman yani. Daha önceki yazılarımı okuyanlar bilirler ki, yazılarımda hiç giriş yapmayı beceremiyor ve ancak böyle laf kalabalığı ile birkaç şey söylüyor ve ondan sonra anlatacaklarımı anlatmaya başlıyoru. Tıpkı bunun gibi…

Yaklaşık 10 gündür üzerinde çalıştığım, günlüğümün yeni görüntüsünü dün gece itibariyle yayına soktum. Epey uğraştan, kararsızlıktan sonra tema bu halini aldı. Alana kadar da gerek benim, gerekse bana yardımcı olan arkadaşlarımın canını çıkardı.

Belki yazarlık kimliğimden, belki de kendini beğenmiş yönümden dolayı bu sefer temamda cesaretli davranarak kendi fotoğrafımı kullanma kararı aldım. Nasıl göründüğümü, sakalımdaki yamukluğu falan bir kenara bırakırsak, üst kısımda bir kitap kapağı havası vermeye çalıştım. Hani şu yeni yeni çıkan kitapların kapaklarında yazarların fotoğraflarını falan kullanıyorlar…

Tamamını oku | 14 ahkâm kesilmiş »

Yazmaya yine ara vereli uzun zaman oldu. Tamı tamına 14 gün, yani 2 hafta boyunca ellerim klavyeye gitmemiş ve bir şeyler yazamamışım. Henüz bendeki bu yazı yazamama sendromunu çözmüş değilim. Aslında sendrom falan değil de, bir süre yazı yazmayınca sonradan yazamadığımı fark ettim. Her gün bir sonraki güne erteliyorum yazacaklarımı. Bir de yazacak bir şeyler bulamadığımdan değil bu aslında. Her gün onlarca şey yaşıyorum ve yazmadığım zaman sanırım birikiyor, öylece kalıyor.

Neyse şimdi en azından yazmaya cesaret ettim ve bir şeyler yazmak istiyorum. Yaklaşık 2 hafta boyunca neler yaptığımı şöyle bir özetlemek istiyorum.

Herhalde geçtiğimiz hafta pazar gününden önce neler yaşadığımı sanırım pek hatırlamıyor gibiyim. Düşünüyorum, düşünüyorum pek aklıma gelmiyor. Pek önemli bir şey yaşamamışım sanırım. Geçtiğimiz hafta pazar günü, yani 19 Ekim 2008 ‘de hususî bir sebepten dolayı Kıbrıs‘a gittim. Orada Cuma gününe kadar kaldım. Epey gezdim, tozdum. Türkiye‘de henüz…

Tamamını oku | 7 ahkâm kesilmiş »