bir kere sevdaya tutulmaya gör
ateşlere yandığının resmidir
aşık dediğin mecnûn misali kör
ne bilsin alemde ne mevsimidir
Kimi zaman böyle müstesna şiirlerin eşsiz dizelerde bulursunuz kendinizi, bazen de bir şarkının o hisli nakaratında… Bazen bir fotoğrafın kusursuz kompozisyonunda bazen de bir ıslığın ritminde…
Kendimi bir şiirin dizelerinde buldum bugün. Bir Cahit Sıtkı Tarancı şiirinin o eşsiz güzelliğinde buldum kendimi. Bu şiir bir sırdı benim için, dehlizlerinde gezdiriyorum ruhumu. Her bir dehlizde onca güzellik, onca ifade hepsinde buluyorum kendimi…
Böylesine duygusal girişlere alışkın değilimdir ben. Duygu adamı olmama rağmen bir türlü duygularımı ifade edememekten muzdaribim. Ve bilgisayar ile tanıştığımdan beri üzüntüyü, sevinci en derinine kadar yaşayamadığımı fark ettim. Hayatımıza birçok kolaylığı getiren bilgisayar aslında birçok şeyi de alıp götürüyor. En azından benim için öyle. Acaba diyorum kendime, en son ne zaman yalnız kalıp da düşündüm? En son ne zaman gündüz yatağıma uzanıp hayatı, bana kattığını, benden aldığını,…
son yorumlar
anlık takip