dua’m

Biliyorum ki,
Ben gönlündekini diline dökmekten acizken sen daha gönlüme düşmeden bana merhamet eden ve verensin.
Ey! Gönüllerin Sultanı! Ey! Ruh ikliminin sahibi. Ey! Zamandan ve mekândan münezzeh olan. Ey! Bana can damarım kadar yakın olan. Sen dualarımın bir damar ötesindesin. Dualarımı bil ve beni acziyetimle kabul eyle.

Gönlüm dara düştüğünde bir tek seni ararım. Ellerimi havaya kaldırıp, avuçlarımı açmak istediğimde yalnız seni anarım. Ey! Avuçların sahibi, sana açılmış bu avuçları boş çevirme. Sen cömertliğinden biraz ikram eyle.

Ben senden aldığımı senin uğrunda harcamazken, sen yine de bereket eder ve bol bol verirsin. Ben senden aldığımı unutsam da sen cömertliğinle beni mutlu edersin.

Ben, en mutlu olduğum anlarda mutluluğumun sağlayıcısını sen bilmezken, en acılı anlarımın sebebini senden bilenim. Sana şükür ve hamd borcumu yerine getirmeyi bile bilmiyorken sen bana daima güzellikler verensin.

Ben ölümü bir acı, bir yıkım olarak görürken sen ona “Şeb-i Arus” dedirtensin.

Ey! Beni yaratan. Tüm dualarımın sana olduğunu aşikare duyuruyorum. En aciz dualarımdan en mühim dualarıma kadar hepsini kabul eyle. Benim için hayırlı olanı Sen benden iyi bilensin. Benim için hayırlı olanı sen hakkımda hayırlı eyle. Gönlümdekileri hakkımda hayırlı eyle.

Ben dua etmekten acizken, sen dudaklarımı kıpırdatmamla “Ol!” emrini verensin. Beni duy ve ben, biricik kulun için “Ol!” emrini ver.

Kaan Fakılı