çekidüzen vermeliyim kendime

çekidüzen vermeliyim kendime.
kendime çekidüzen vermeliyim.
vermeliyim, kendime çekidüzen.

neresinden tutarsanız tutun, üzerinde ne kadar postmodernite denerseniz deneyin, aynı kapıya çıkıyor. hasılı kendime biraz çekidüzen vermem gerekiyor. biraz plân yapıp, hayatımı yoluna sokmam gerekiyor.

son günlerde radikal kararlar aldım almasına ama tam olarak düzene girmedi her şey. acaba hayatım her zaman böyle dağınık mıydı diye sorguluyorum kendimi. ya da son zamanlarda mı böyle oldu. gerçi benim gibi yatağını toplamayan bir adamın hayatı da dağınık olsa gerek. mizaç diyoruz ya hani, her durumda yerine oturuyor.

kendi kendime plân yaptım durdum. ne iş yapayım, plânım ne olmalı, neler için çabalamalıyım gibi bir sürü soru sordum ve bir güzel plânımı yaptım kafamda:

öncelikle yök‘ü ve meb‘i etkin bir şekilde takip edecek, bir kanun değişikliği yapar da formasyonsuz atama yaparsa hemen başvuracaktım. hoş taban puanı yine yüksek tutar ve yüksek sayıda kişi alırsa kanun değişmeden de atanma ihtimalim var ya.

formasyon almayacak, ama kpss‘ye çalışacağım. genel kültür ve genel yeteneğe ağırlık vererek çalışacağım bu seneki kpss’ye. çünkü ilk amacım düz memur olmak. sonra içeriden bir “torpil” bulacak ve uygun mevkiye geçeceğim. eğer ki öğretmenlik olursa onu denerim.

bir yandan yüksek lisans derslerine devam ediyorum. ödevlerim yoğun bir şekilde artıyor. her hafta 2-3 teorik kitap okumam gerekiyor. ve bir de edebî zevkimi yitirmemem için roman, hikâye okumam gerekiyor.

ibrahim tenekeci‘nin şiirlerini okuyorum harıl harıl. onları içselleştirmeye çalışıyorum. ibrahim tenekeci’nin şiirleri “son dönem türk şiiri” dersimin ödevi. onu iyi anlamam gerek. onu, şiiri anlayabilmek için de bol bol okuma yapmam gerekiyor. nitekim, ibrahim hocamın ismet özel üzerine yazdığı “şiire damıtılmış hayat” kitabını bunun için okuyorum. ve ismet özel‘in, “şiir okuma kılavuzu“nu.

okumalarımı bitirdikten sonra istanbul’a gideceğim. tenekeci ile görüşmeye. onunla kendi şiirleri üzerine biraz sohbet edecek, imkân olursa birer çay içeceğiz. ve yine şiirlerini nasıl bu kadar güzel yazabiliyor diye birkaç anlamsız soru soracağım ve ben de onun gibi güzel yazmaya başlayacağım, inşallah.

uzunca bir süredir yapmak istediğim şeyi yapmaya başladığım. türkiye yazarlar birliği‘nin “yazar okulu” başladı bugün. “yazarlığa giriş” dersi ile hem de. iki buçuk ay sürecek bir eğitimden sonra daha ciddi gelişmeler olacak bende, hissediyorum. yazı yazmaktan ziyade fikirsel bir süreç olacakmış bu dersler bizim için. öğretmenimiz öyle dedi.

bugün değerli bir kardeşim, dostum şehir dışından, uzakdoğudan geldi. hakkari’den. yıllık iznini almış. onun şerefine gecenin bir saatinde kokoreç yemeye gittik. ismail ,ballı lokma tatlım benim, kesene bereket canım benim. kokoreçler bir harikaydı. çaylar da.

çiftlikten dönerken yolda iki tane hippi gördük. iki sarışındı. biri kız, öteki de erkek. yazık dedim, soğukta yürümesinler. durduk, onları alacaktık. ama kız bizim gibi bıyıklı bıyıklı adamları görünce ürkmüş olacak ki binmedi pek. arkadaş “i am police man.” dedi demesine de kız zaten ondan sonra daha çok korktu. anladım söylediklerini biraz biraz. otel, hotel, motel diyordu erkek olan. yav dedim, sizi anlıyorum anlamasına da cümle kuramıyorum. kafamda bir sürü kelime dolaşıyor ama ıhk diyemiyordum bir türlü. “sizi anlıyorum ama konuşamıyorum” diyebilecek kadar bile ingilizce bilmediğimi fark ettim! yaza amerika’ya gitmek farz oldu ne dersiniz?

yakın zamanda biraz kaynak arayışına gireceğim sanırım. zira kpss’ye çalışabilmek için bir sisteme girmem gerekiyor. o da dershane ile oluyor ancak.

allah cemi cümlemizin yardımcısı olsun.