ankara’da yine deprem yine aynı şeyler

Bakış açısı önemli bir şeydir. Olaylara bir de karşımızdakinin ya da olayların içinde olan kişilerin bakış açısı ile bakmak… Bu konuya da nereden geldiğimi merak ediyorsunuz eminim. Ya da daha evvelinde başlıkta yazdığımdan anlamışsınızdır Bu gece(27 Aralık 2007, 01.50 ) itibariyle Ankara’nın Bala ilçesinde son birkaç haftadır devam eden sarsıntılara bir yenisi daha eklendi. Ben de tam mutfakta yoğurt kâsesinden bir kaşık daha alıyordum. O an hissettiklerimi inanın anlayamazsınız. Çünkü siz yaşamadınız? Oysa bu yazıları okuyan ve depremi hisseden birisi ne demek istediğimi anlayabiliyordur. Acıyı çeken bilir Göz yaşın döken bilir… demiş şair. Ne de güzel söylemiş. Şu an bacaklarımda derman kalmamış durumda. Gerçekten, tüm samimiyetimle korktuğumu söyleyebilirim. Şu an yatağa girip nasıl rahat rahat uyuyayım ki? Bir damarın üstüne yattığınız da damar sizi hafif hoplatır. O hoplamayı da bazen deprem sanarsınız ya, öyleyim işte… İşte hayatta deprem gibi birçok durum söz konusu. O kişinin yaşadığını yaşamadan, hissettiğini hissetmeden bilemiyorsunuz. O sloganımız ne oluyor; empati, empati, empati!..